Kötü Abla

fotoğrafterliklere dikkat.

Anılar bölümünde hep bana yapılanlardan bahsediyorum biliyorsunuz. Hep annemi ve babamı şikayet ediyor gibiyim genelde. Bu aralar kardeşim benden uzakta diye midir bilmiyorum ama  ona yaptığım bütün ruh hastası hareketler aklıma gelmeye başladı. Yazdım yazdım gönderdim bazılarını, çoğunu sansürledi, asla yayınlanamaz dedi ve yayınlayamıyorum maalesef 🙂 Bir tek buna izin çıktı.

Adana’dan Ankara’ya taşındığımız zaman bir başımıza kalmıştık. Oradayken, kuzenlerle beraber sokaklarda oynar, evden bile kaçardık, bknz: http://mizyal.net/ufo-pesinde-kosan-uzaylilar/

Bu durumun Ankara’da olabilme olasılığı yoktu. Zira, sokakta bile oynayamıyorduk. Annem asla bırakmazdı. Evin içinde ise bunalmıştık artık. Tek başımıza eve tıkılmaya alışık değildik. Ben de napcaktım, tabii ki Alihan’la uğraşacaktım. Annemin yine bir şeye izin vermediği bir gün, Alihan’ı çektim kenara, bıkmıştım artık. İsyan bayrağını çekmiştim. Bu evde yaşamanın imkanı yoktu. Kaçacaktık. Banyo’ya kaçacaktık.!

-Aliş, bence artık buradan gitmeliyiz. Biz banyo’da yaşayabiliriz. Tuvalet var, su var.! Bunlar bize yeter. Napcaz ki burda.

-Evet, abla doğru söylüyorsun, kaçalım.

Harika iki çocuğuz değil mi? Kaçtık. Yani, banyoya kendimizi kilitledik. Anahtarı da kapının altından uzaklara doğru fırlattık. Susayınca su içiyorduk, bu sırada banyoyu temizlemeye koyulduk. Sonuçta, küvette yatacaktık. Temiz olmalıydı. Sonra bir ara sıkıldık, ben annemin ojelerini gördüm.

-Alihan, oje süreyim mi sana? Erkekler de sürüyor, gel sana da sürelim.

-Erkekler sürmüyor onu, kadınlar sürüyor.

-Hayır erkekler de sürüyor, babama sorabilirsin.

-İyi tamam o zaman sür.

 Eh artık banyoda yaşayacağımıza göre, babama da soramayacaktı. İğrenç bir ablayım.

Bir saat daha geçti, annem geldi. Napıyosunuz siz orda???Aç bakim kapıyı, niye kilitli bu kapı!!

-Anne, biz artık burda yaşayacağız, git!!!

-Bana bak Mizyal, gebertmeyim seni, aç şu kapıyı!!!!

-Açmıyoruuuum!!!

Biz burda yaşıcaz artık.!

Ne haliniz varsa görün o zaman!Kalın bakim noluyormuş. Banyo’da yaşayacalarkmımışşşş. Allah’ım yarabbim!Benim niye normal çocuklarım yok!!

Bir saat sonra hafiften acıkmaya başladım. Su içiyordum rahatlıyordum biraz. Tabii o zamanlar çeşmeden su içildiği dönemlerdi 🙂 Alihan çok acıkınca ben de yelkenleri suya indirdim. Anahtarı kapının altından attığım için Annem’e muhtaçtım şimdi.

 —Anniiiii….

Ses yok,

Annniiiiii

-Alihan, annem duymuyo, beraber bağıralım, burda kalacaz yoksa!!!

 —AANNEEEEEEİİİİİİİİ!!!!AAAANNNEEEEEEEEEÖÖÖÖ..

 ve melek annem  geldi…

 –Nolduuuu!!! Mikroplar sizi!!!

Evet, annemin daha sonraları sıkça kullanacak olduğu mikrop lafı sanırım bu zamanlardan yadigardır bize 🙂 Tuvalette birkaç saat geçirdiğimizden mütevellit, bir nevi bakteriydik, mikroptuk biz. Hepimiz mikrobuz!!

 -Biz çıkıcaz…

-E çıkın o zaman ne çağırıyosunuz beni??

-Enehteri dışarı atmıştıkta…

-Ay Mizyal sen beni öldürüceksin!!!Kızım sen kime çektin??????Alihan’ı da alet ediyorsun böyle abuk sabuk hareketlerine.

Sukunet. Ses çıkaramayacak kadar açtım.

-Nereye attın?

-Kapıdan aşağı fırlattım işte orda olması lazım…

Annem bulamıyor, bulamadıkça biraz panikliyor ve söylenmeye devam ediyor.

Bense Alihan’la gerçekten banyoda yaşamak mecburiyetinde kaldığımızı düşünmeye başlıyordum o sıralar.Annem söyleniyordu:  İşin yok şimdi çilingir bul. Hayır, o değil, çilingire ne diyeceğim, benim iki akıllı çocuğum kendini banyoya kilitledi anahtarı da kaybetti mi diyeceğiiim ben!!! Rezilliğe bak.!!! Babanız bir gelsin, dur bak ne oluyor!!! Mikroplar sizi!!!

Baya tırsmıştım tam ağlayacaktım  ki Panter Nermin, anahtarı buldu.

Tabii kafalarımıza şaplağı yemek suretiyle banyodan çıktık. Gelsin özgürlük ve yemek.!

Çıktıktan sonra, Alihan babama gidip, ojelerini göstermiş ve benim ojeleri sürdüğümü söylemişti. Ancak, ben zılgıtı yedikten sonra, evde aseton olmadığını anlayan annem, beni affetmedi:) Alihan ise tırnaklarını kazıya kazıya ojeyi çıkarmaya çalıştı.

Evet, ben iyi bir abla olamadım. Bazı psikopatlıklarım vardı.

Normal olduğumu iddia ettim mi? Hayır.

Alihan! Sana oje sürmüş olabilirim ama aç bırakmadım:)

P.S: Çok  özledim:)

 

1 Comment

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.